تاریخِ شکست خوردگان، مطرودین، عجیب الخلقهها. ناموجودها، اشباح شهری که هیچکس نمیبیندشان چگونه باید ثبت شود؟ آیا در تاریخ حکومتها که این آمد و آن رفت و یا تاریخ قومنگاری که مردم فلان جا چگونه زیست میکنند، میتوان این موجودات را ثبت کرد؟ پاسخ ما این است که نگارش و خلقِ خود شکستخوردگان و مطرودین، تاریخ نگاری است. عجیبالخلقههایی مثل ساعدی، بیضایی و شاملو توانستند تاریخ خود را ثبت کنند، و این مهمترین ثبت و ضبط تاریخ است: تاریخنگاری عجیبالخلقهها. ما نیز میخواهیم به عنوان شکست خوردگان تاریخ خود را به طور جمعی ثبت کنیم. هر اثری از مطرودین ثبت خودِ خودِ تاریخ است. تاریخنگاری شکستخوردگان
متن و روایت: جاوید معظمی
موسیقی: امید دولتخواه
ای آناهیتا وقتی که تو در تاریکی آبها فراموش شدی، وقتی خدایان نو ظهور تو را در مردابها مدفون میکردند، وقتی فاحشگان مقدس درگاهت را از معابدت بیرون کردند تا در بیصدایی محض فراموش شودند. نجواهای تو در آبها پخش شدند و در هوا پر زدند اما دیگر تو نبودی. تنها کلماتی باقی مانده بود که تو را با آن صدا زده بودند.
