گفتگوی روشن به موضوعاتی همچون سبک زندگی سالم، عادات موفقیت و روابط با دیگران میپردازد
از سال ۲۰۱۰ توی اینستاگرام بودم.
بیشتر از ۱۵ سال، هر روز پست گذاشتم.
۸۳۰ هزار نفر دنبالم کردن.
بعد یه شب، همه چیز رفت.
اکانتم توسط گروههای سیاسی سازماندهیشده هدف قرار گرفت. کسایی که به هر حسابی که درباره غزه، جنگ و فساد در فوتبال حرف میزنه حمله میکنن. اینستاگرام اکانتم رو قفل کرد. بعدش دسترسی رو بهم نداد.
۱۵ سال کار. یه شبه پرید.
اما اون لحظه یه چیزی فهمیدم که قبلاً نمیدونستم، من اکانتم نبودم. هیچوقت نبودم.
ما یاد گرفتیم هویتمون رو به عددها گره بزنیم. فالوور، لایک، ریچ. انگار این عددها میگن کی هستیم. انگار بدون اونا، چیزی نیستیم.
وقتی اکانتم رفت، منتظر بودم بشکنم. نشکستم.
توی این ویدیو صادقانه حرف میزنم از اینکه چی شد، چرا آروم موندم، و چرا هویت واقعی هیچوقت نباید روی زمین قرضی ساخته بشه.
اگه احساس میکنی ارزشت به تعداد فالوورت، پستهات، یا هر چیزی خارج از کنترلته، این ویدیو برای توئه.
💬 تو چطور؟ هویتت رو به چی گره زدی؟ زیر همین پست بنویس.
