کتاب صوتی آتش درون، نوشته کارلوس کاستاندا، هفتمین جلد از سری آثار کاستاندا درباره تعالیم دون خوان ماتوس است و بیشتر بر مفاهیم «آگاهی»، «خرده ستمگران» و «بینندگان جدید» تمرکز دارد.
در این اپیزود به همراه هم، باز با یکی دیگر از فصلهای کتاب «آتش درون» نوشته کارلوس کاستاندا و تعالیم دون خوان ماتوس همراه می شویم.
فصل پنجم از کتاب صوتی آتش درون، اثر کارلوس کاستاندا به نام «اولین توجه» یا «نخستین دقت» است.
پس از اینکه در فصل پیشین، با «تابش آگاهی» آشنا شدیم، حال دون خوان ما را به قلب همان چیزی می برد که همه ما هر روز با آن زندگی می کنیم… همان آگاهی معمولی، روزمره و «انسانی» که دون خوان به آن می گوید. «نخستین دقت، همهٔ چیزی است که ما به عنوان انسان های معمولی هستیم.»
این توجه، مثل یک زندان نامرئی، واقعیت ما را قفل کرده. از طریق انتخاب و تأکید روی فقط یک نوار باریک از فیوضات عقاب، دنیا را برای ما ساخته… دنیایی که فکر می کنیم تنها واقعیت ممکن است.
در این فصل از کتاب صوتی آتش درون، دن خوان به همراه دن خنارو و کارلوس کاستاندا در یک مزرعهٔ ذرت قدیمی، شاهد اتفاقات عجیب و شوکه کننده ای است.
جابجایی های زمان، وحشت های ناگهانی، خنده های عمیق، و آزمایش های مستقیم روی آگاهی خودمان.
دون خوان با صبر و گاهی با طنز تلخ، به ما نشان می دهد که چرا این نخستین دقت ما را اسیر کرده… و مهم تر از همه، چطور می توانیم از آن بیرون بیاییم و قدم به دنیای ناشناختهٔ «توجه دوم» بگذاریم.
این فصل، یکی از مهم ترین کلیدهای سری کتاب هاست:
درک اینکه «خودبزرگ بینی» و عادت های ادراکی مان، بزرگ ترین مانع آزادی ماست.
پس نفس عمیق بکشیم…
چشم هایمان را ببندیم…
و با هم همراه شویم تا به عمق «نخستین دقت» سفر کنیم.
فصل پنجم… آغاز می شود.
درباره ذهندونی
«ذهندونی» نه صرفاً یک پادکست، بلکه اتاق فکری امن برای رشد شخصی است. ذهندونی از طریق خواندن کتاب های مفید، ابزارهای عملی برای رهایی از الگوهای فکری تکراری و باورهای محدودکننده ارائه می دهد. این پادکست با تشویق به تفکر آزاد و تصمیم گیری مستقل، راهی برای رهایی از زندان های ذهنی و حتی محدودیت های خارجی پیشنهاد می کند.
اگر احساس می کنیم ذهن ما پر از «باید»ها و «نباید»هاست، یا می خواهیم از روتین ها و نشخوارهای فکری خسته کننده رها شویم، این پادکست مثل یک همراه وفادار کنار ماست.
ذهندونی بصورت سمبلیک «شنبه ها» منتشر می شود. همان شنبه هایی که همیشه، قرار بود شروع کنیم!
راوی:
