آسمان علم و هنر و اندیشهی ایران پر از ستارگانی است که نه تنها درخشش ابدی دارند بلکه در حکم چراغی راهنمایند برای روشن کردن راهِ پرپیچوخم رسیدن به موفقیت. برای هر انسانی در کهکشان علم و هنر مسیر ویژهای مقرر شده است. الگو گرفتن از بزرگان خوب است اما کافی نیست. باید راه خودت را برای رسیدن به آرزوهایت پیدا کنی. در این میان اگر قصهی موفقیت دیگران را هم بشنوی میفهمی که این راه همیشه روشن و هموار نیست و سختیهای خودش را دارد آن وقت است که مطمئنتر و مصممتر قدم برمیداری و به قول عطار « تو پای به ره در نهِ و از هیچ مپرس، خود راه بگویدت که چون باید رفت.» قرار بر این است که در هر اپیزود از پادکست «کهکشان» روایتی بشنویم از راهی که دیگران برای رسیدن به آرزوهایشان رفتهاند. این پادکست به سفارش بنیاد ملی نخبگان در گوشهی پادکست تولید شده است.
این اپیزود از پادکست کهکشان به یکی از شناختهشدهترین و مهمترین نویسندگان ایرانزمین اختصاص دارد. به نویسندهای که آثارش زینتبخش کتابخانههای مردم این سرزمین است. نویسندهای که در دههی نهم عمر خود نیز همچنان دست از نوشتن برنداشته و قلمش همچنان زنده و پویا و تواناست. به گفتهی خود دولتآبادی اصلاً آسان نیست که آدم بتواند راحت روی زمین راه برود و اسم «آثار» را روی کارهایی که انجام میدهد بگذارد. آثاری نظیر کلیدر و روزگار سپری شده مردم سالخورده خود گویای ریاضت و عشقی است که او برای نوشتن متحمل شده است. او زندگیاش را به معنای واقعی وقف نوشتن میکرد. به گفته خودش سختترین رمانی که نوشته روزگار سپری شده مردم سالخورده بود و آسانترین شان جای خالی سلوچ و دُر یتیم.See omnystudio.com/listener for privacy information.
برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:
info@NewshaCast.com
