
زندگی آنچه زیستهایم نیست، بلکه همان چیزی است که در خاطرمان مانده و آنگونه است که به یادش میآوریم تا روایتش کنیم.
من فائزه فیض، راوی خاطرات زندگی زیستهام هستم و در پادکست “دوبلُ ز، دوبلُ ف” قصد دارم تجربیات و خاطراتم را با شما به اشتراک بگذارم. این پادکست به شما کمک میکند تا با استفاده از هنرهای نمایشی، نقاشی، و قصهگویی، به روشی خلاقانه با کودکان ارتباط برقرار کنید. به عنوان یک مادر، مربی، و طراح صحنه، در اینجا شیوههای جذاب و عملی را برای آموزش و رشد فردی به شما پیشنهاد میکنم.
بعضی روزها، جنگ بیرون تموم میشه، اما صدای گلولهها هنوز توی سرمون میپیچه.این قسمت دربارهی بازگشتن به تن، به آرامش، به لحظهست.پنج ماه از اون جنگ دوازدهروزه گذشته، اما بعضی جنگها توی سر آدم ادامه دارن — بیصدا، ولی خستهکننده.
اونجا بود که عادتهای کوچیک شروع کردن نجاتم بدن.
از ورزشهای ملافهای روی تخت گرفته تا قدمزدنهای نوکپایی بین اتاق و آشپزخونه،
از نوشتنهایی که ذهنمو جارو کردن تا چایهایی که با طمأنینه نوشیدم…
یه روز فهمیدم قرار نیست همیشه طوفان تموم بشه،
گاهی باید وسط طوفان چتر بسازی،
با کارهای کوچیک، با عادتهایی که مثل دوستی قدیمی، دستت رو میگیرن و میگن:
«بیا، نفس بکش، ادامه بده.»
اگر تو هم یه وقتایی حس کردی بدنت شده بخشی از مبلمان خونه،
این اپیزود برای توئه — یه یادآوری شاعرانه و خودمونی از رهاییهای سادهی هر روز.
🩵 بشنو، لبخند بزن، و اگه دوست داشتی، برای یکی که داره با سکوتش میجنگه بفرستش.
📬 توی کامنتها هم برام بنویس:
کدوم عادت کوچیک، ناجی روزهای تو بوده؟
تدوین و انتخاب موسیقی: یلدا احتشامی (طفلک سه بار موسیقی های این اپیزود رو عوض کرد چون تعدادیش مشکل کپی رایت داشت… همین جا ازش یه تشکر ویژه میکنم… دمت گرم)
#پادکست #زندگی_زیسته #فائزه_فیض #روتین_آرامش #خودمراقبتی #پادکست_فارسی















